Kampen - Een geschiedenis - een praktijk

C-mine partner
Davidsfonds

Kampen - Een geschiedenis - een praktijk

Webinar in 2 delen - Davidsfonds Genk

Online

Bij het horen van ‘concentratiekamp’ denken we meteen aan nazikampen zoals Auschwitz-Birkenau, maar ‘het kamp’ als een instrument om ‘bepaalde problemen’ op te lossen bestaat al langer. Aan het begin van de 20ste eeuw richtten de Spanjaarden en de Britten concentratiekampen op in Cuba en Zuid-Afrika. Later beschreef politiek filosofe Hannah Arendt hoe die koloniale invulling van het kamp-instrumentarium als een boemerang is teruggekeerd naar het Europese continent.

Van koloniale kampen over nazikampen en de Gulag tot Guantanamo en de Chinese ‘heropvoedingskampen’ vandaag: Christophe Busch gaat terug naar de essentie. Wat is een kamp? Wat kan de geschiedenis van kampen ons leren? Sinds vorige eeuw blijkt het kamp niet weg te slaan uit onze menselijke geschiedenis. Socioloog Zygmunt Bauman stelde zich dan ook terecht de vraag of we vorige eeuw niet als ‘de eeuw van kampen’ moeten benoemen. En hoe zal het kamp deze eeuw ingezet worden om ‘bepaalde problemen op te lossen’?

Christophe Busch

 

Christophe Busch studeerde criminologie aan de UGent, Holocaust en genocidestudies aan de Universiteit van Amsterdam en onderzoekt er o.m. hoe nazikampen werden voorgesteld in de Duitse, buitenlandse en verbannen media tussen 1933-1945. Hij werkte twaalf jaar in de forensische psychiatrie (onderzoek en behandeling van geïnterneerde delictplegers) en was acht jaar directeur van Kazerne Dossin in Mechelen. Sinds 2020 is hij directeur van het Hannah Arendt Instituut.

 

TIP: Op woensdag 5 mei lichten kunstenaars Anton Kusters en Ruben Samama hun 'Blues Skies Project' toe in Genk. Deze installatie verbeeldt het trauma van duizenden gevangenen uit de nazi-kampen. Klik hier voor meer informatie. 

In samenwerking met Davidsfonds Genk